SŁOWO
STUDIA JĘZYKOZNAWCZE


 







Instrukcje dla autorów


WSKAZÓWKI DLA AUTORÓW
Informacje ogólne

  1. Pismo „Słowo. Studia językoznawcze” jest wydawane przez Uniwersytet Rzeszowski jako rocznik. Artykuły zamieszczane w tomie powinny być przygotowane w języku polskim i opatrzone streszczeniem w języku polskim i angielskim (w j. angielskim również tytuł artykułu) – każde ze streszczeń o objętości ok. połowy strony A4.
  2. Do druku przyjmowane są niepublikowane dotychczas artykuły, polemiki, recenzje, tłumaczenia tekstów obcych z odpowiadającego pismu zakresu tematycznego, a także informacje, sprawozdania i wspomnienia związane z życiem naukowym środowiska językoznawców.
  3. W związku z zaleceniami Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Redakcja wprowadza zasady, których celem jest przeciwdziałanie przypadkom ghostwriting i guest authorship.
    1. definicje pojęć:
      • ghostwriting to zjawisko, które zachodzi wówczas, gdy ktoś wniósł istotny wkład w powstanie publikacji, lecz nie ujawnia swojego udziału (nie jest wymieniony jako współautor pracy, nie uwzględnia się również jego roli w formie podziękowania zamieszczonego w publikacji);
      • guest authorship (honorary authorship) to zjawisko, które zachodzi wówczas, gdy udział autora jest znikomy lub w ogóle nie miał miejsca, a pomimo to jest autorem/współautorem publikacji.
    2. procedura przeciwdziałania zjawisku ghostwriting i guest authorship przyjęta w czasopiśmie:
      • zjawiska „ghostwriting”, „guest authorship” są przejawem nierzetelności naukowej, a wszelkie wykryte przypadki będą demaskowane przez Redakcję, włącznie z powiadomieniem odpowiednich podmiotów (instytucje zatrudniające autorów, towarzystwa naukowe, stowarzyszenia edytorów naukowych itp.);
      • Redakcja wymaga od autorów publikacji ujawnienia wkładu poszczególnych autorów w powstanie publikacji (z podaniem ich afiliacji oraz kontrybucji, tj. informacji kto jest autorem koncepcji, założeń, metod, protokołu itp. wykorzystywanych przy przygotowaniu publikacji), przy czym główną odpowiedzialność ponosi autor zgłaszający manuskrypt;
      • Redakcja czasopisma powinna otrzymać informację o źródłach finansowania publikacji, wkładzie instytucji naukowo-badawczych, stowarzyszeń i innych podmiotów;
      • Redakcja czasopisma będzie dokumentować wszelkie przejawy nierzetelności naukowej, zwłaszcza łamania i naruszania zasad etyki obowiązujących w nauce.
  4. Tekst pracy wraz z bibliografią (złożony standardowo – w formacie A4, w Wordzie, czcionką Times New Roman 12 pkt, odstęp między wierszami 1,5, tekst wyrównany do lewego i prawego marginesu, wcięcie akapitowe 0,67) o objętości nieco ponad 40 tys. znaków ze spacjami (1 arkusz autorski) z wersją elektroniczną na płycie CD należy przekazać lub przesłać do Redakcji w dwóch egzemplarzach. Wraz z tekstem należy podać dane o autorze (imię i nazwisko, stopień naukowy, miejsce zatrudnienia, numer telefonu i adres internetowy).
  5. Po wstępnym zakwalifikowaniu tekstów do numeru przesyłane są one przez Wydawnictwo UR do recenzji zewnętrznej.
  6. Po recenzji autorzy (jeśli jest taka potrzeba) nanoszą poprawki zgodnie z sugestiami opiniującego.
  7. Po pierwszej korekcie redakcyjnej autor otrzymuje pracę do korekty autorskiej, po czym w terminie do dwóch tygodni odsyła ją do Redakcji.
  8. Za prace ogłoszone drukiem autorzy nie otrzymują honorarium. Przysługuje im natomiast 1 bezpłatny egzemplarz pisma.
  9. Prac drukowanych oraz niezamawianych ani ich wersji elektronicznych Redakcja autorom nie zwraca.
  10. Prace należy przesyłać pod adresem:
    Redakcja „Słowa. Studiów językoznawczych”
    Uniwersytet Rzeszowski
    Instytut Filologii Polskiej
    35-959 Rzeszów, al. Rejtana 16c
    e-mail: slowo@univ.rzeszow.pl


Ważniejsze ustalenia dotyczące tekstu głównego

  1. Tytuły książek, artykułów, utworów literackich, muzycznych, obrazów wyróżniamy kursywą.
  2. Tytuły wystaw, konferencji, sesji naukowych, konkursów podajemy antykwą w cudzysłowie.
  3. Cytaty ze źródeł i literatury przedmiotu podajemy konsekwentnie antykwą w cudzysłowie, opuszczenia w cytatach – w nawiasach kwadratowych trzy kropki.
  4. Przy pierwszym przytoczeniu osoby podajemy jej imię i nazwisko, przy kolejnych użyciach – nazwisko.
  5. Przy pierwszym wystąpieniu nazwy organizacji czy instytucji podajemy jej pełny zapis, dalej – ewentualnie skrót. W przypadku nazw powszechnie znanych (np. TMJP) dopuszcza się podanie skrótów bez ich rozwijania przy pierwszym użyciu.
  6. Liczebniki piszemy słownie, jeśli można je zapisać jednym słowem, zwłaszcza gdy odnoszą się do osób. Przy wyliczeniu lub porównywaniu danych – cyframi. Stosujemy skróty: tys., mln, mld, jeżeli występują pełne tysiące (np. 47 tys.), w innym wypadku posługujemy się cyframi (np. 46 305). W liczebnikach pięciocyfrowych i wyższych wprowadzamy w zapisie spacje (np. 45 300, 4 400 433).
  7. Stosujemy skróty i skrótowce słownikowe, takie jak: dr, tj., godz., FAMA, PTJ, DzURP, itd. (według Nowego słownika ortograficznego PWN lub Słownika skrótów i skrótowców A. Czarneckiej i J. Podrackiego). W przypadkach zależnych takich skrótów jak dr, mgr, mjr itp. stosujemy zapis z kropkami (dr., mgr., mjr.).
  8. Przyjmujemy następujący sposób zapisu dat w tekście głównym: 3 października 1961r.
  9. Stosujemy zapis: lata dziewięćdziesiąte (forma: lata 90–te jest błędna).
  10. Zapisujemy: XX w., nie 20. w. czy dwudziesty wiek.
  11. Okresy, np. 1939-1945, łączymy pauzą bez spacji, podobnie strony dzieła, np. s. 11-20. Liczbę wszystkich stron utworu (ma być podzielna przez 4) podajemy następująco: 420 ss.
  12. Dywiz służy do zapisu nazwisk dwuczłonowych, np. Czerny-Stefańska, Ptaszyn-Wróblewski, złożeń przymiotnikowych: biało-czerwony, literacko-artystyczny itp.; nie stosujemy dywizu w zestawieniach, gdzie drugi wyraz precyzuje znaczenie pierwszego, np. artysta muzyk, nauczyciel wychowawca.
  13. Wyrażenia obcojęzyczne o dużym stopniu przyswojenia przez język polski piszemy tekstem prostym, np. notabene (łącznie), par exemple, expressis verbis itp., inne, zwłaszcza terminy naukowe niemające polskich odpowiedników, zapisujemy kursywą.
  14. Unikamy stosowania cyrylicy – tytuły, fragmenty tekstów z języka rosyjskiego, ukraińskiego itp. podajemy w transkrypcji wydawniczej na łacinkę.
  15. Respektujemy nowe zasady ortograficzne dotyczące łącznej pisowni „nie” z imiesłowami przymiotnikowymi, np. niezrobiony, niezaczęty, niemający, oraz pisowni wielkimi literami nazw pism periodycznych – bez względu na możliwość lub brak możliwości ich odmiany.


Zasady cytowania literatury

  1. W piśmie przyjęto stosowanie w tekście przypisów harwardzkich. Zapis taki powinien się składać z następujących elementów ujętych w nawiasie kwadratowym: nazwisko autora cytowanej pracy, rok wydania publikacji i strona/strony, np. [Kamińska-Szmaj 2007:12-13] albo [Bartmiński, red. 2001]. Jeśli taki przypis pojawia się bezpośrednio po cytacie, podanie stron cytatu jest konieczne.
  2. W związku z tym sposobem cytowania literatury artykuły powinny zawierać odpowiednio zredagowaną bibliografię. Kolejność elementów w opisie bibliograficznym powinna być zachowana bez względu na to, ile składników opis zawiera.
    1. Wydawnictwa zwarte (jedno- lub wielotomowe; dzieło jednego, dwóch lub trzech autorów; dzieło zbiorowe, tj. więcej niż trzech autorów):
      • Nazwisko(a) i inicjał(y) imienia,
      • Rok wydania pracy w przecinkach,
      • Tytuł. Podtytuł (kursywą),
      • Numer tomu i części (z dwukropkiem – t:, cz. 1:),
      • Tytuł tomu i części (kursywą),
      • Przekład (tłum.),
      • Współpracownicy (red., oprac.,),
      • Które wydanie (jeśli to jest istotne),
      • Nazwa serii wydawniczej wielkimi literami kursywą, numer tomu w serii,
      • Informacje dodatkowe (np. rkps, mps).
    2. Artykuły w pracach zbiorowych:
      • Nazwisko(a) i inicjał(y) imienia,
      • Rok wydania,
      • Tytuł artykułu (kursywą),
      • [w:] (bez poprzedzającego przecinka),
      • Tytuł pracy zbiorowej (kursywą),
      • Redaktor/Redaktorzy,
      • Miejsce wydania,
      • Strona lub strony od-do.
    3. Artykuły w czasopismach:
      • Nazwisko(a) i inicjały(y) imienia,
      • Rok wydania pisma,
      • Tytuł artykułu. Podtytuł (kursywą),
      • Tytuł czasopisma (antykwą, w cudzysłowie),
      • Część rocznika (numer, zeszyt; numer podwójny:1/2, numery kolejne: 1-2).
      • Strona lub strony od-do.
        Na przykład:

Literatura

Bralczyk J., Mosiołek-Kłosińska K. (red.), 2000, Język w mediach masowych, Warszawa.
Dubisz S., 1992, Język i polityka, Warszawa.
Głowiński M., 1990, Nowomowa po polsku, Warszawa.
Grybosiowa A., 2009, Współczesne tendencje ograniczania wariantywności składniowo-semantycznej, "Poradnik Językowy", nr 9, s. 9-15.
Ożóg K., 2004, Język w służbie polityki, Rzeszów.
Szwast A., 2003, Dukla - miejsce magiczne. Dukla - miejsce teatralne, "Polonistyka", nr 9, s. 534-539.
Walczak B., 1994, Co to jest język polityki [w:] Język a kultura, t.11: Język polityki a współczesna kultura polityczna, red. J. Anusiewicz, B. Siciński, Wrocław, s. 15-20.

Poszczególne opisy bibliograficzne w bibliografii należy złożyć z wysunięciem 0,67 pierwszy wiersz, uszeregować alfabetycznie według nazwisk autorów, w obrębie prac tego samego autora – według lat wydania (od najstarszej publikacji do najnowszej). Tytuły dzieł obcych podajemy w języku oryginału; opis (red., oprac., t., cz.) – w języku polskim; miejsce wydania – w tym języku, w jakim zostało podane na karcie tytułowej.

WSKAZÓWKI DLA AUTORÓW
Informacje ogólne
1.    Pismo „Słowo. Studia językoznawcze” jest wydawane przez Uniwersytet Rzeszowski jako rocznik. Artykuły zamieszczane w tomie powinny być przygotowane w języku polskim i opatrzone streszczeniem w języku polskim i angielskim (w j. angielskim również tytuł artykułu) – każde ze streszczeń o objętości ok. połowy strony A4.
2.    Do druku przyjmowane są niepublikowane dotychczas artykuły, polemiki, recenzje, tłumaczenia tekstów obcych z odpowiadającego pismu zakresu tematycznego, a także informacje, sprawozdania i wspomnienia związane z życiem naukowym środowiska językoznawców.
3.    W związku z zaleceniami Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Redakcja wprowadza zasady, których celem jest przeciwdziałanie przypadkom ghostwriting i guest authorship.
a.    definicje pojęć:
•    ghostwriting to zjawisko, które zachodzi wówczas, gdy ktoś wniósł istotny wkład w powstanie publikacji, lecz nie ujawnia swojego udziału (nie jest wymieniony jako współautor pracy, nie uwzględnia się również jego roli w formie podziękowania zamieszczonego w publikacji);
•    guest authorship (honorary authorship) to zjawisko, które zachodzi wówczas, gdy udział autora jest znikomy lub w ogóle nie miał miejsca, a pomimo to jest autorem/współautorem publikacji.
b.    procedura przeciwdziałania zjawisku ghostwriting i guest authorship przyjęta w czasopiśmie:
•    zjawiska „ghostwriting”, „guest authorship” są przejawem nierzetelności naukowej, a wszelkie wykryte przypadki będą demaskowane przez Redakcję, włącznie z powiadomieniem odpowiednich podmiotów (in-stytucje zatrudniające autorów, towarzystwa naukowe, stowarzyszenia edytorów naukowych itp.);
•    Redakcja wymaga od autorów publikacji ujawnienia wkładu poszcze-gólnych autorów w powstanie publikacji (z podaniem ich afiliacji oraz kontrybucji, tj. informacji kto jest autorem koncepcji, założeń, metod, protokołu itp. wykorzystywanych przy przygotowaniu publikacji), przy czym główną odpowiedzialność ponosi autor zgłaszający manuskrypt;
•    Redakcja czasopisma powinna otrzymać informację o źródłach finan-sowania publikacji, wkładzie instytucji naukowo-badawczych, stowa-rzyszeń i innych podmiotów;
•    Redakcja czasopisma będzie dokumentować wszelkie przejawy nierze-telności naukowej, zwłaszcza łamania i naruszania zasad etyki obowią-zujących w nauce.

4.    Tekst pracy wraz z bibliografią (złożony standardowo – w formacie A4, w Wordzie, czcionką Times New Roman 12 pkt, odstęp między wierszami 1,5, tekst wyrównany do lewego i prawego marginesu, wcięcie akapitowe 0,67) o objętości nieco ponad 40 tys. znaków ze spacjami (1 arkusz autorski) z wersją elektroniczną na płycie CD należy przekazać lub przesłać do Redakcji w dwóch egzemplarzach. Wraz z tekstem należy podać dane o autorze (imię i nazwisko, stopień naukowy, miejsce zatrudnienia, numer telefonu i adres internetowy).
5.    Po wstępnym zakwalifikowaniu tekstów do numeru przesyłane są one przez Wydaw-nictwo UR do recenzji zewnętrznej.
6.    Po recenzji autorzy (jeśli jest taka potrzeba) nanoszą poprawki zgodnie z sugestiami opiniującego.
7.    Po pierwszej korekcie redakcyjnej autor otrzymuje pracę do korekty autorskiej, po czym w terminie do dwóch tygodni odsyła ją do Redakcji.
8.    Za prace ogłoszone drukiem autorzy nie otrzymują honorarium. Przysługuje im nato-miast 1 bezpłatny egzemplarz pisma.
9.    Prac drukowanych oraz niezamawianych ani ich wersji elektronicznych Redakcja au-torom nie zwraca.
10.    Prace należy przesyłać pod adresem:
Redakcja „Słowa. Studiów językoznawczych”
Uniwersytet Rzeszowski
Instytut Filologii Polskiej
35-959 Rzeszów, al. Rejtana 16c
e-mail: slowo@univ.rzeszow.pl


Ważniejsze ustalenia dotyczące tekstu głównego

 
1.    Tytuły książek, artykułów, utworów literackich, muzycznych, obrazów wyróżniamy kursywą.
2.    Tytuły wystaw, konferencji, sesji naukowych, konkursów podajemy antykwą w cudzy-słowie.
3.    Cytaty ze źródeł i literatury przedmiotu podajemy konsekwentnie antykwą w cudzy-słowie, opuszczenia w cytatach – w nawiasach kwadratowych trzy kropki.
4.    Przy pierwszym przytoczeniu osoby podajemy jej imię i nazwisko, przy kolejnych uży-ciach – nazwisko.
5.    Przy pierwszym wystąpieniu nazwy organizacji czy instytucji podajemy jej pełny zapis, dalej – ewentualnie skrót. W przypadku nazw powszechnie znanych (np. TMJP) do-puszcza się podanie skrótów bez ich rozwijania przy pierwszym użyciu.
6.    Liczebniki piszemy słownie, jeśli można je zapisać jednym słowem, zwłaszcza gdy od-noszą się do osób. Przy wyliczeniu lub porównywaniu danych – cyframi. Stosujemy skróty: tys., mln, mld, jeżeli występują pełne tysiące (np. 47 tys.), w innym wypadku posługujemy się cyframi (np. 46 305). W liczebnikach pięciocyfrowych i wyższych wprowadzamy w zapisie spacje (np. 45 300, 4 400 433).
7.    Stosujemy skróty i skrótowce słownikowe, takie jak: dr, tj., godz., FAMA, PTJ, DzURP, itd. (według Nowego słownika ortograficznego PWN lub Słownika skrótów i skrótowców A. Czarneckiej i J. Podrackiego). W przypadkach zależnych takich skrótów jak dr, mgr, mjr itp. stosujemy zapis z kropkami (dr., mgr., mjr.).
8.    Przyjmujemy następujący sposób zapisu dat w tekście głównym: 3 października 1961r.
9.    Stosujemy zapis: lata dziewięćdziesiąte (forma: lata 90–te jest błędna).
10.    Zapisujemy: XX w., nie 20. w. czy dwudziesty wiek.
11.    Okresy, np. 1939-1945, łączymy pauzą bez spacji, podobnie strony dzieła, np. s. 11-20. Liczbę wszystkich stron utworu (ma być podzielna przez 4) podajemy następująco: 420 ss.
12.    Dywiz służy do zapisu nazwisk dwuczłonowych, np. Czerny-Stefańska, Ptaszyn- -Wróblewski, złożeń przymiotnikowych: biało-czerwony, literacko-artystyczny itp.; nie stosujemy dywizu w zestawieniach, gdzie drugi wyraz precyzuje znaczenie pierwszego, np. artysta muzyk, nauczyciel wychowawca.
13.    Wyrażenia obcojęzyczne o dużym stopniu przyswojenia przez język polski piszemy tekstem prostym, np. notabene (łącznie), par exemple, expressis verbis itp., inne, zwłaszcza terminy naukowe niemające polskich odpowiedników, zapisujemy kursywą.
14.    Unikamy stosowania cyrylicy – tytuły, fragmenty tekstów z języka rosyjskiego, ukraiń-skiego itp. podajemy w transkrypcji wydawniczej na łacinkę.
15.    Respektujemy nowe zasady ortograficzne dotyczące łącznej pisowni „nie” z imiesło-wami przymiotnikowymi, np. niezrobiony, niezaczęty, niemający, oraz pisowni wielkimi literami nazw pism periodycznych – bez względu na możliwość lub brak możliwości ich odmiany.

Zasady cytowania literatury
1.    W piśmie przyjęto stosowanie w tekście przypisów harwardzkich. Zapis taki powinien się składać z następujących elementów ujętych w nawiasie kwadratowym: nazwisko autora cytowanej pracy, rok wydania publikacji i strona/strony, np. [Kamińska-Szmaj 2007:12-13] albo [Bartmiński, red. 2001]. Jeśli taki przypis pojawia się bezpośrednio po cytacie, podanie stron cytatu jest konieczne.
2.    W związku z tym sposobem cytowania literatury artykuły powinny zawierać odpo-wiednio zredagowaną bibliografię. Kolejność elementów w opisie bibliograficznym powinna być zachowana bez względu na to, ile składników opis zawiera.
a)    Wydawnictwa zwarte (jedno- lub wielotomowe; dzieło jednego, dwóch lub trzech autorów; dzieło zbiorowe, tj. więcej niż trzech autorów):
•    Nazwisko(a) i inicjał(y) imienia,
•    Rok wydania pracy w przecinkach,
•    Tytuł. Podtytuł (kursywą),
•    Numer tomu i części (z dwukropkiem – t:, cz. 1:),
•    Tytuł tomu i części (kursywą),
•    Przekład (tłum.),
•    Współpracownicy (red., oprac.,),
•    Które wydanie (jeśli to jest istotne),
•    Nazwa serii wydawniczej wielkimi literami kursywą, numer tomu w serii,
•    Informacje dodatkowe (np. rkps, mps).
b)    Artykuły w pracach zbiorowych:
•    Nazwisko(a) i inicjał(y) imienia,
•    Rok wydania,
•    Tytuł artykułu (kursywą),
•    [w:] (bez poprzedzającego przecinka),
•    Tytuł pracy zbiorowej (kursywą),
•    Redaktor/Redaktorzy,
•    Miejsce wydania,
•    Strona lub strony od-do.
c)    Artykuły w czasopismach:
•    Nazwisko(a) i inicjały(y) imienia,
•    Rok wydania pisma,
•    Tytuł artykułu. Podtytuł (kursywą),
•    Tytuł czasopisma (antykwą, w cudzysłowie),
•    Część rocznika (numer, zeszyt; numer podwójny:1/2, numery kolejne: 1-2).
•    Strona lub strony od-do.
Na przykład:

Literatura
Bralczyk J., Mosiołek-Kłosińska K. (red.), 2000, Język w mediach masowych, Warszawa.
Dubisz S., 1992, Język i polityka, Warszawa.
Głowiński M., 1990, Nowomowa po polsku, Warszawa.
Grybosiowa A., 2009, Współczesne tendencje ograniczania wariantywności składniowo-
 -semantycznej, „Poradnik Językowy”, nr 9, s. 9-15.
Ożóg K., 2004, Język w służbie polityki, Rzeszów.
Szwast A., 2003, Dukla – miejsce magiczne. Dukla – miejsce teatralne, „Polonistyka”, nr 9,
 s. 534-539.
Walczak B., 1994, Co to jest język polityki [w:] Język a kultura, t.11: Język polityki a współ-
 czesna kultura polityczna, red. J. Anusiewicz, B. Siciński, Wrocław, s. 15-20.
   
Poszczególne opisy bibliograficzne w bibliografii należy złożyć z wysunięciem 0,67 pierwszy wiersz, uszeregować alfabetycznie według nazwisk autorów, w obrębie prac tego samego autora – według lat wydania (od najstarszej publikacji do najnowszej). Tytuły dzieł obcych podajemy w języku oryginału; opis (red., oprac., t., cz.) – w języku polskim; miejsce wydania – w tym języku, w jakim zostało podane na karcie tytułowej.

Instrukcje dla autorów (plik PDF)



Odwiedzin: